که از تقدیر و حال ما در این دنیا کسی چیزی نمیداند...

تا آینه رفتم که بگیرم خبر از ...

صدای ضبطو کم میکنم... توی انجماد فکری حبس میشم.

من دلم برای هیچی تنگ نشده،

به جز خودم! به جز حسای مختلفی که توی شرایط تجربه میکردم و حالا به یک رکود حسی رسیدم... بارها بهش فکر کردم که چه آرزویی دارم یا چه چیزی میتونه خوشحالم کنه...